Tip: bekijk je onze website op je smartphone, kies voor "desktopweergave" in de settings van je browser voor de beste ervaring.
Tamara Lamber
voorzitter Wij Tielt-Winge
Wij Tielt-Winge is voor mij meer dan een politieke beweging. Het is een groep mensen die betrokken is bij onze gemeente, die luistert naar wat er leeft en die gelooft dat je ook vanuit de oppositie een verschil kunt maken.
Onze rol is niet om zomaar tegen te zijn. We willen het beleid kritisch opvolgen, vragen durven stellen, alternatieven aanreiken en inwoners duidelijk informeren over wat er gebeurt. Constructief waar het kan, kritisch waar het moet.
Maar een sterke lokale politiek heeft ook nieuwe stemmen nodig. Daarom wil ik vooral een oproep doen aan mensen die interesse hebben in de werking van hun gemeente, een eigen mening hebben en die mening ook durven uitspreken. Aan jonge mensen, nieuwe gezichten en geëngageerde inwoners die mee willen nadenken over de toekomst van Tielt-Winge.
Je hoeft geen jaren politieke ervaring te hebben. Een frisse blik, ideeën en de goesting om iets te betekenen voor je eigen gemeente zijn minstens even belangrijk.
Heb jij iets te zeggen over Tielt-Winge? Laat dan van je horen. Misschien is Wij Tielt-Winge wel de plek waar jouw stem mee het verschil kan maken.
Tamara Lamber
Voorzitter Wij Tielt-Winge
Een sterke oppositie is essentieel voor een gezonde lokale democratie. Ze kijkt kritisch mee, stelt vragen, controleert beslissingen en houdt het bestuur scherp. Niet om zomaar tegen te zijn, maar om ervoor te zorgen dat keuzes goed onderbouwd zijn, middelen zorgvuldig worden besteed en inwoners weten wat er met hun gemeente gebeurt.
Oppositie betekent dus niet tegenwerken. Het betekent mee waken over goed bestuur.
Door andere inzichten en alternatieven aan te brengen, kan het debat beter worden en uiteindelijk de hele gemeente sterker worden.
Op zondag 25 oktober 2026 organiseert Wij Tielt-Winge een gezellig mosselfestijn. Iedereen is van harte welkom van 11u30 tot 15u in Berg & Dal, Blerebergstraat 48 in Tielt-Winge.
Er is keuze uit:
Reserveren kan tot 15 oktober 2026.
Reserveren via e-mail: agnesvandegaer@skynet.be
Of telefonisch bij Tamara Lamber: 0473 82 39 86
We hopen jullie op 25 oktober te mogen verwelkomen voor een gezellige middag samen!
Wij Tielt-Winge
De gemeentelijke opvolgingsrapportering is meer dan een administratief document. Het is de tussentijdse stand van zaken van het meerjarenplan: wat was gepland, wat is uitgevoerd, wat kost het en waar staan we na zes maanden in 2026. Precies daarom is zo een rapport belangrijk voor de gemeenteraad en voor de inwoners. Het moet toelaten om niet alleen naar mooie plannen te kijken, maar vooral naar concrete resultaten en de besteding van belastinggeld.
En dus vonden wij het belangrijk om tijdens de gemeenteraad van gisteren (17/09/2026) de opvolgingsrapportering van het eerste semester 2026 naast die van 2021 (vorige legislatuur) te leggen. De reactie van de bevoegde schepen, Jan Loddewyckx, was dat dit "appelen met peren vergelijken" zou zijn. Een leuke beeldspraak, maar ze houdt weinig steek.
We vergelijken namelijk niet zomaar twee willekeurige stukken fruit. We vergelijken de officiële opvolgingsrapportering van het eerste semester van Tielt-Winge in 2021 met de officiële opvolgingsrapportering van het eerste semester van Tielt-Winge in 2026. Het gaat in beide gevallen over dezelfde gemeente, dezelfde soort rapportering, hetzelfde moment van het jaar en vergelijkbare financiële en beleidsmatige parameters.
Meer geld, veel hogere uitgaven.
In 2021 bedroegen de exploitatie-uitgaven na zes maanden 7.17 miljoen euro. In 2026 is dat 9,55 miljoen euro. Dat is 2.37 miljoen euro meer.
De personeelsuitgaven stijgen van 4,57 miljoen naar 5,60 miljoen euro, een stijging van 22.5 percent.
Goederen en diensten gaan van 1.49 miljoen euro naar 2.47 miljoen euro: een stijging van 66 percent.
Natuurlijk spelen prijsstijgingen en indexeringen een rol. Maar wie beweert dat dit verschil enkel door indexeringen verklaard wordt, doet geen recht aan de cijfers. De stijging is daarvoor te groot en bovendien zien we ook verschillen in de uitvoering en resultaten van het beleid.
En dan is er het cijfer dat moeilijk weg te relativeren valt:
Budgettair resultaat eerste semester 2021: -617.000 euro
Budgettair resultaat eerste semester 2026: -3.46 miljoen euro
Een verschil van bijna 2.84 miljoen euro.
Dus wanneer bij problemen telkens opnieuw naar het vorige bestuur wordt verwezen, mogen we toch ook de eenvoudige vraag stellen: Wie heeft die extra 2.37 miljoen euro uitgegeven in 2026? Het vorige bestuur? Want blijkbaar werkt de knop 'vorige legislatuur' bijzonder goed voor verklaringen, maar helaas niet voor de boekhouding.
Wat ons nog meer opvalt, is de manier waarop beleid wordt gerapporteerd. In 2026 komen we opvallend vaak de woorden "in uitvoering" tegen.
Nieuw subsidiereglement: in uitvoering
RUP? in uitvoering
Software voor subsidieaanvragen: in uitvoering
Inwoners hebben uiteindelijk meer nodig dan een bestuur dat zegt: "Kijk wij zijn in uitvoering". Ze willen weten wat er concreet veranderd is, wat afgewerkt is, wat het gekost heeft en vooral wanneer het klaar is.
Transparantie is niet hetzelfde als een mooi plaatje. En daar zien we een belangrijk verschil met de rapportering 2021. In 2021 werd er veel concreter aangegeven waar men stond. Soms was dat positief maar soms ook helemaal niet.
Er stond gewoon:
niet gestart
nee
analyse niet uitgevoerd
Dat is misschien geen mooie boodschap voor een bestuur, maar wel duidelijke informatie voor een gemeenteraad en voor de burger. In 2021 was "neen" gewoon nee. Vandaag lijkt "nee" soms te kunnen doorgaan als "in uitvoering". In uitvoering is een werkwoord en wij zouden graag af en toe ook eens het voltooid deelwoord zien: uitgevoerd!
Al moeten we toegeven dat het huidige bestuur bewezen heeft dat het werkwoord "in uitvoering" ook behoorlijk snel kan veranderen in "uitgevoerd". Er ligt bijvoorbeeld een fietspad voor de deur van de burgemeester. Daar is het voltooid deelwoord wel geraakt. Toeval? Uiteraard. Als oppositie mag je natuurlijk wel vragen waar de prioriteiten dan liggen?
En dan toch nog even naar die vorige legislatuur. Op een bepaald moment word je zelf verantwoordelijk voor je eigen resultaten. Je kan als bestuur niet voor ieder probleem terug naar 2021 rijden, terwijl je voor een positieve realisatie vrolijk in 2026 blijft staan. Zo werkt het niet. Een bestuur heeft een achteruitkijkspiegel nodig maar je bestuurt niet door voortdurend in die spiegel te kijken. Appelen of peren, het maakt niet uit: -3,46 miljoen euro blijft -3,46 miljoen euro. En dat cijfer komt niet uit de achteruitkijkspiegel. Dat is wat vandaag gewoon op het dashboard staat.
Op zondag 6 september 2026 om 14u wordt in Sint-Joris-Winge de bevrijding van het dorp in september 1944 herdacht.
De herdenking vindt plaats aan het gedenkteken bij de kerk van Sint-Joris-Winge, waar hulde wordt gebracht aan Antoon Bonte, Anton Bijlsma en Henk de Groot, leden van de Prinses Irene Brigade die tijdens de bevrijding van onze streek het leven lieten.
Op deze dag vond er bij Sint-Joris-Winge nog een gevecht met Duitse troepen plaats. De colonne liep bij het kruispunt van de Leuvensesteenweg en Tweevijverstraat in een Duitse hinderlaag. Daarbij vielen drie doden aan geallieerde zijde. De Duitse troepen werden vervolgens verdreven en de geallieerden konden hun opmars voortzetten richting Diest en Beringen.
Deze herdenking wordt georganiseerd door het Huis van het Belgisch-Franse verzet, en Wij Tielt-Winge zal hierbij aanwezig zijn om samen de herinnering aan deze belangrijke periode uit onze lokale geschiedenis in leven te houden.
Iedereen die wil stilstaan bij de bevrijding en bij de mensen die zich voor onze vrijheid hebben ingezet, is van harte welkom.
Zondag 6 september 2026 - 14u Gedenkteken aan de kerk van Sint-Joris-Winge
De geplande busbaan op de Diestsesteenweg in Kessel-lo wordt geschrapt. Voor Wij Tielt-Winge roept dit ernstige vragen op over de mobiliteitsvisie voor de N2 en de verbinding Leuven-Diest. Want enerzijds wordt inwoners gevraagd om meer gebruik te maken van het openbaar vervoer, maar anderzijds worden maatregelen die de bus sneller en betrouwbaarder moeten maken opnieuw afgevoerd.
Het nieuws dat de geplande busbaan op de Diestsesteenweg in Kessel-lo niet doorgaat, lijkt op het eerste gezicht een beslissing die zich uitsluitend in Leuven afspeelt. Maar niets is minder waar.
De N2 is de belangrijke verbindingsas tussen Leuven, Lubbeek, Tielt-Winge en Diest. Wat er vandaag in Leuven gebeurt, heeft dus rechtstreeks gevolgen voor de toekomst van onze gemeente en voor de vele inwoners die dagelijks de weg gebruiken. De omliggende gemeenten zijn voor hun verplaatsingen afhankelijk van deze verbinding. En precies daar wringt het schoentje.
De boodschap van de overheid klinkt al jaren hetzelfde: we moeten mensen stimuleren om de auto vaker thuis te laten en meer gebruik te maken van het openbaar vervoer. Dat klinkt logisch maar openbaar vervoer wordt pas een aantrekkelijk alternatief wanneer het snel, betrouwbaar en voorspelbaar is.
Een bus die samen met de auto's in dezelfde file staat, is voor veel mensen geen volwaardig alternatief. Daarom waren maatregelen zoals een vrije busbaan net bedoeld om de bus een voordeel te geven ten opzichte van het autoverkeer. Wanneer die busbaan nu wordt geschrapt, stellen wij ons dan ook de vraag welke mobiliteitsvisie hierachter zit?
Enerzijds zeggen we: neem de bus. Anderzijds halen we de infrastructuur weg die ervoor moet zorgen dat die bus sneller kan rijden. Dat is het typische enerzijds-anderzijds beleid waar wij ons vragen bij stellen.
Het gaat hier bovendien niet om een onbelangrijke busverbinding. De verbinding Leuven-Diest behoort tot de belangrijke openbaarvervoersassen van Vlaams-Brabant. De N2 vormt daarbij de ruggengraat van de verbinding tussen Leuven en het oosten van de provincie. Wie met de bus over de N2 rijdt, weet dat verkeersdrukte nu al voor vertragingen zorgt. Als we mensen echt uit de auto willen krijgen, moeten we hen dus een alternatief geven dat ook daadwerkelijk werkt.
De herinrichting van de N2 tussen Leuven en Tielt-Winge staat al jaren op de agenda. Het gaat om een omvangrijk traject en nu Leuven lijkt te kiezen voor een gefaseerde heraanleg, betekent dit uiteraard ook 3 maal jaren aan openbare werken in plaats van maar 1 maal. Dit dreigt dan ook voor onze inwoners en handelaars langs deze belangrijke verkeersas een verhaal van zeer lange adem te worden.
Net daarom vinden wij dat er duidelijkheid moet zijn. Niet alleen over waar een busbaan al dan niet wordt aangelegd, maar vooral over de totale mobiliteitsvisie voor de N2 tussen Leuven en Diest.
Is onze meerderheid voorstander van een sterke en snelle openbaarvervoerverbinding tussen Leuven en Diest? Steunt de meerderheid de oorspronkelijke ambitie? Wat vindt de meerderheid van het schrappen van de geplande busbaan in Kessel-lo?
En vooral: Wij Tielt-Winge vraagt een duidelijke mobiliteitsvisie. Geen enerzijds-anderzijds beleid maar keuzes die ook op lange termijn kloppen.
Het Belgisch Comité van Parlementariërs en Burgemeesters voor een Democratisch Iran vroeg eerder burgemeesters en volksvertegenwoordigers om een verklaring te ondertekenen voor vrede, vrijheid en het stopzetten van de executies in Iran. Nadat vanuit Tielt-Winge geen steunbetuiging volgde, richtte het comité zich tot voormalig burgemeester en gemeenteraadslid Rudi Beeken met de vraag de oproep alsnog te ondersteunen.
Voor Rudi Beeken was de keuze snel gemaakt. Hij had deze verklaring ook in 2025 al ondertekend en bevestigt daarmee opnieuw zijn engagement voor vrijheid, democratie en de verdediging van de mensenrechten.
De verklaring vraagt internationale aandacht voor de mensenrechtensituatie in Iran, veroordeelt de politieke executies en spreekt zich uit voor vrede, vrijheid, democratie en de afschaffing van de doodstraf. Ze wordt ondertussen gesteund door tal van Belgische burgemeesters en parlementsleden.
Voor onze partij is dit een principiële keuze. Mensenrechten, vrijheid en democratie zijn universele waarden. Waar fundamentele rechten worden geschonden, vinden wij dat ook lokale mandatarissen hun stem mogen laten horen. Rudi Beeken geeft daar opnieuw concreet invulling aan door deze oproep te steunen.
De nieuwe gemeentelijke loods had eindelijk in een stroomversnelling moeten komen. Het ontwerp was uitgewerkt, de vergunning was afgeleverd en de gemeente kon zich voorbereiden op de uitvoering van een project dat de technische dienst eindelijk een moderne en toekomstgerichte uitvalsbasis zou bezorgen. Maar anderhalf jaar later kiest de meerderheid plots voor een totaal andere koers.
De plannen voor de nieuwe gemeentelijke loods werden tijdens de vorige bestuursperiode uitgewerkt onder bevoegd schepen Gunther Clinckx. Opmerkelijk is dat CD&V deze plannen destijds zelf mee heeft goedgekeurd. Nu beslist diezelfde partij, na anderhalf jaar nadenken, om een essentieel onderdeel van het vergunde project te schrappen en het volledige dossier opnieuw te laten herwerken. Met één beslissing verdwijnt een belangrijk deel van de eerder goedgekeurde plannen in de vuilbak.
Nog opvallender is dat de gemeentelijke technische dienst expliciet adviseert om het oorspronkelijke project uit te voeren.
Volgens de administratie biedt één centrale site de meest efficiënte werking. De ondergronds kelder, die men wil schrappen, zorgt voor 900m² extra opslag- en stallingsruimte zonder bijkomend ruimtebeslag. Bovendien waarschuwt de technische dienst dat een opsplitsing over verschillende locaties onvermijdelijk zal leiden tot extra verplaatsingen, meer beheer, minder flexibiliteit en een minder efficiënte werking.
Ook financieel plaatst de administratie grote vraagtekens bij de voorgestelde koerswijziging. Toch schuift het college dit negatieve advies zonder gevolg opzij.
In plaats van één geïntegreerde gemeentelijke site kiest het bestuur nu voor een tweede loods op de voormalige containerparksite in de Dorpstraat.
Dat betekent dat de gemeente straks infrastructuur zal uitbouwen op vervuilde gronden en haar technische dienst zal spreiden over twee verschillende locaties. Volgens de eigen berekeningen is er bovendien geen overtuigende financiële meerwaarde.
Ondertussen levert de nieuwe oplossing aanzienlijk minder bruikbare ruimte op dan de oorspronkelijke voorziene kelder en wordt de dagelijkse werking van de technische dienst minder efficiënt.
Door deze koerswijziging moeten de plannen opnieuw worden aangepast. Daarnaast moet een volledig nieuw traject worden opgestart voor een tweede loods, met nieuwe ontwerpen, bijkomende procedures en nieuwe aanbestedingen.
Iedereen begrijpt dat dit opnieuw, jaren extra tijd zal kosten. De gemeentelijke arbeiders wachten al jaren op degelijke huisvesting. Met deze beslissing lijkt het bijzonder onwaarschijnlijk dat zij daar tijdens deze legislatuur nog op zullen kunnen rekenen.
Voor Wij Tielt-Winge is deze beslissing onbegrijpelijk. Een goedgekeurd en vergund project wordt na anderhalf jaar naar de vuilbak verwezen. Het advies van de eigen administratie wordt genegeerd. Er wordt gekozen voor 2 afzonderlijke locaties in plaats van één efficiënte centrale site. En dat zonder een duidelijke financiële winst maar wel met verlies aan efficiëntie en opnieuw heel wat vertraging. Dat is geen manier van werken. Indien Wij Tielt-Winge opnieuw deel zou uitmaken van een politieke meerderheid, zullen wij deze nieuwe aanpak niet steunen.
Wie de gemeenteraad volgt, kent het refrein van de huidige meerderheid ondertussen. Voor zowat elk probleem werd naar het vorige bestuur gewezen. "Het is de schuld van de vorigen", is steevast de uitleg. Maar vandaag zijn het niet wij die een vergund dossier afvoeren. Vandaag is het deze meerderheid met CD&V, die beslist om plannen die ze zelf mee hebben goedgekeurd, opnieuw overhoop te halen en in de vuilbak te gooien.
Vandaag is het deze meerderheid die geen gehoor geeft aan de noden van de gemeentelijke arbeiders en die onnodig weer voor jaren vertraging zorgt.
Vandaag is het deze meerderheid, die het negatieve advies van de eigen administratie naast zich neerlegt.
De ironie kon moeilijk groter zijn, steeds verwijzen naar het verleden. Intussen zorgt men zelf voor de grootste vertraging in een dossier dat klaar was om uitgevoerd te worden.
Besturen is ook verantwoordelijkheid nemen voor de keuze die men vandaag neemt, niet blijven verwijzen naar gisteren want gisteren waren deze plannen al klaar!
Op de begraafplaats van Kiezegem hangen officiële kennisgevingen die aankondigen dat verschillende graven zullen worden ontruimd. Een van die graven is dat van Petrus Van Der Meeren.
Dat is niet zomaar een graf.
Petrus Van Der Meeren was één van de eerste drie slachtoffers van het geweld dat uiteindelijk zou uitmonden in de razzia's van Meensel-Kiezegem. Zijn graf is dus niet alleen een familiegraf, maar ook een tastbare herinnering aan één van de donkerste bladzijden uit de geschiedenis van onze gemeente.
En toch beslist dit bestuur dat die laatste rustplaats mag verdwijnen.
Nochtans verklaarde burgemeester Katrien Houtmeyers bij de plaatsing van enkele struikelstenen, afgelopen mei in een artikel in Het Laatste Nieuws: "Het doel van zo'n struikelsteen is om mensen even te laten stilstaan bij wat zich hier bijna 82 jaar geleden heeft afgespeeld. En bij de impact die dat nog altijd heeft op deze kleine gemeenschap."
Hoe geloofwaardig zijn die woorden wanneer diezelfde burgemeester toelaat dat de laatste rustplaats van één van de eerste slachtoffers van dat oorlogsgeweld wordt opgeruimd?
Ook op de gemeentelijke website benadrukt het bestuur dat deze beslissing "met de grootste zorg en menselijkheid" werd genomen en dat men "zo open en respectvol mogelijk" wil informeren. Dat klinkt nobel, maar zorg en respect blijken hier vooral administratieve begrippen te zijn. Want wie werkelijk respect heeft voor het historisch erfgoed van zijn gemeente, laat niet toe dat een graf met zo'n uitzonderlijke historische betekenis verdwijnt. Er gaapt een pijnlijke kloof tussen wat het gemeentebestuur zegt over herinnering en respect en wat het uiteindelijk beslist en uitvoert.
Herdenken doe je niet alleen door in de krant mooie verklaringen af te leggen. Herdenken doe je ook door respect te tonen voor het historische erfgoed van je eigen gemeente. Door ervoor te zorgen dat de graven van mensen die het leven verloren door oorlog en terreur bewaard blijven voor de volgende generaties.
Ja, de regelgeving rond concessies bestaat. Maar een gemeentebestuur is meer dan een administratie. Het maakt ook historische en morele keuzes. En precies daar faalt dit bestuur.
De laatste rustplaats van Petrus Van Der Meeren moet worden ontruimd, terwijl het graf van Gaston Merckx, een lid van de collaborerende Vlaamse Wacht wiens dood de aanleiding vormde voor de dramatische represailles in Meensel-Kiezegem, ongemoeid blijft. Dat is een keuze die je niemand kan uitleggen. Dat is geen administratief detail, maar een beslissing met een sterke historische symboliek.
Wie de graven van de eerste slachtoffers van de razzia's laat verdwijnen, terwijl andere historisch beladen graven behouden blijven, moet zich de vraag durven stellen: is dit gewoon dommigheid, of is dit historische ontkenning?
De gemeente Tielt-Winge heeft de startnota van het RUP Kernversterking gepubliceerd op de gemeentelijke website. Een belangrijk document, want de keuzes die vandaag gemaakt worden, zullen mee bepalen hoe onze gemeente er de komende decennia zal uitzien.
De doelstellingen klinken op het eerste gezicht positief. De gemeente wil de open ruimte beschermen, inzetten op leefbare dorpskernen en inspelen op veranderende woonnoden. Dat zijn ambities die wij volledig onderschrijven.
Maar wie de startnota grondig leest, merkt dat er een fundamentele spanning zit tussen wat men wil bereiken en de manier waarop men dat wil doen.
De gemeente stelt dat bijkomende woonontwikkeling zoveel mogelijk in de kernen moet plaatsvinden. Dat is logisch. Wie de open ruimte wil vrijwaren, moet immers zuinig omspringen met de beschikbare bouwgrond. Nieuwe woningen horen in de eerste plaats thuis in Tielt en Sint-Joris-Winge, dicht bij winkels, scholen, openbaar vervoer en andere voorzieningen.
Toch is de startnota tegelijk terughoudend tegenover precies die woonvormen die kernversterking mogelijk maken. Er wordt sterk de nadruk gelegd op het behoud van de "dorpse schaal", het vrijwaren van "doorzichten" en het tegengaan van "verappartementisering". Daarbij rijst de vraag of men niet te veel vertrekt vanuit een nostalgisch beeld van het dorpje van weleer.
Tielt-Winge van vandaag is immers niet meer het Tielt-Winge van vijftig jaar geleden. Onze samenleving verandert. Er zijn meer alleenstaanden, meer ouderen die kleiner willen wonen en meer jonge gezinnen die op zoek zijn naar een betaalbare eerste woning. Die veranderende woonnoden vragen om een gevarieerd woningaanbod, met ook plaats voor appartementen en compacte woonvormen.
Een dorp is geen openluchtmuseum. Natuurlijk moeten we zorg dragen voor de identiteit en de kwaliteit van onze omgeving. Maar leefbaarheid betekent meer dan het bewaren van een vertrouwd straatbeeld. Een leefbaar dorp is ook een dorp waar jongeren de kans krijgen om in hun eigen gemeente te blijven wonen en waar ouderen kunnen doorstromen naar een aangepaste woning zonder hun vertrouwde omgeving te moeten verlaten.
Wanneer appartementen en andere compacte woonvormen te sterk beperkt worden, heeft dat gevolgen. Er komen minder woningen bij, terwijl de vraag blijft stijgen. Dat kan leiden tot hogere woningprijzen en een moeilijkere toegang tot de woningmarkt voor starters en jonge gezinnen. Tegelijk blijven grotere gezinswoningen langer bezet omdat er onvoldoende alternatieven zijn voor ouderen die kleiner willen wonen.
Bovendien verdwijnt de woonvraag niet wanneer ze onvoldoende in de kern wordt opgevangen. Mensen gaan elders op zoek naar woonmogelijkheden: in lintbebouwing, in nieuwe verkavelingen of in andere gemeenten. Daardoor neemt de druk op de open ruimte juist toe. Dat is precies wat men met dit RUP wil vermijden.
Wij pleiten niet voor bouwen zonder visie of zonder aandacht voor kwaliteit. Integendeel. Nieuwe ontwikkelingen moeten zorgvuldig worden ingepast en rekening houden met hun omgeving. Maar kwaliteit mag geen excuus worden om noodzakelijke keuzes uit de weg te gaan.
Als Tielt en Sint-Joris-Winge hun rol als sterke dorpskernen willen opnemen, zullen zij ook een belangrijk deel van de toekomstige woonvraag moeten opvangen. Dat vraagt een eerlijk debat over wat kernversterking werkelijk betekent. Niet elk appartementsgebouw is een aantasting van het dorpskarakter. Op de juiste plaats kunnen appartementen net bijdragen aan levendige kernen, een groter woningaanbod en een efficiënter ruimtegebruik.
De echte uitdaging bestaat erin om evenwicht te vinden tussen kwaliteit en betaalbaarheid, tussen identiteit en toekomstgericht denken. Wij zijn ervan overtuigd dat dit mogelijk is.
Wij kiezen voor een Tielt-Winge waar open ruimte beschermd wordt door verstandig te verdichten in de kernen. Een gemeente waar jongeren betaalbaar kunnen wonen, waar senioren een aangepast woonaanbod vinden en waar voorzieningen levensvatbaar blijven omdat er voldoende mensen in het centrum wonen.
Kernversterking mag niet uitsluitend gaan over het beschermen van het verleden. Ze moet vooral gaan over het mogelijk maken van de toekomst.
Want een sterk dorp is niet alleen een dorp dat mooi bewaard blijft. Het is vooral een dorp waar mensen, vandaag en morgen, een plaats kunnen vinden om te wonen en te leven.
Naar jaarlijkse gewoonte biedt Wij Tielt-Winge gratis en vrijblijvende hulp bij uw belastingaangifte.
U bent welkom op volgende momenten:
🕕 telkens van 18u tot 20u
📅 vrijdag 19 en 26 juni 2026
📍Theater Berg & Dal (Blerebergstraat 48, Tielt-Winge)
Tijdens de gemeenteraad van 21 mei jongstleden, heeft Wij Tielt-Winge opnieuw de gebrekkige huisvesting van de gemeentelijke arbeidersploegen aangekaart. De situatie op de site aan de Heuvelstraat wordt steeds moeilijker te verantwoorden.
Om zich persoonlijk een beeld te vormen van de omstandigheden waarin de gemeentearbeiders vandaag moeten werken, vroeg Wij Tielt-Winge een rondleiding op de site aan. Die vond vandaag plaats. Voor Wij Tielt-Winge waren gemeenteraadsleden Rudi Beeken en Agnes Van de Gaer aanwezig. Ben Simons en afdelingsvoorzitter Tamara Lamber waren ook van de partij.
De vaststellingen bevestigen de bezorgdheden die eerder al tijdens de gemeenteraad werden geuit. Gemeentearbeiders moeten vandaag nog steeds werken vanuit een verouderde infrastructuur en beschikken over zeer beperkte sanitaire voorzieningen. Voor een gemeentebestuur dat zijn personeel naar waarde zegt te schatten, zijn dergelijke omstandigheden moeilijk te verdedigen.
Uit syndicaal overleg blijkt bovendien dat de vakbonden acties overwegen vanwege de slechte en verouderde werkomstandigheden. De huidige infrastructuur voldoet niet langer aan de verwachtingen die men vandaag de dag mag stellen aan een moderne werkgever.
Tijdens de rondleiding werd ook bevestigd hoe dringend de nood aan nieuwe huisvesting is. Zelfs de algemeen directeur gaf aan dat een oplossing hoogdringend nodig is.
Volgens gemeenteraadslid Rudi Beeken sleept het dossier al veel te lang aan.
"In de vorige legislatuur werd het naastliggende pand aangekocht en werd, onder impuls van toenmalig schepen Gunther Clinckx, een ontwerp uitgewerkt voor een nieuwe gemeentelijke loods. De gemeente beschikt ondertussen al meer dan een jaar over de nodige vergunningen maar toch is er op het terrein nog geen enkele vooruitgang zichtbaar".
De vergunningen voor de nieuwe loods werden afgeleverd in april 2025. Meer dan een jaar later blijft de uitvoering echter uit. Het ontbreekt hierbij helaas aan politieke daadkracht.
"In plaats van eindelijk knopen door te hakken, wordt alles opnieuw in vraag gesteld. Men spreekt over het aanpassen van de plannen, het verlaten van de site of zelfs een mogelijke samenwerking met Bekkevoort. Terwijl de nood alleen maar groter is geworden".
Daar komt nog eens bij dat door de verkoop van 't Jongensschool een bijkomende arbeidersploeg verhuisde naar de reeds overbelaste site. De druk op de bestaande infrastructuur is daardoor ook toegenomen.
Tijdens de gemeenteraad bevestigde schepen van Patrimonium Bart Willems dat de vakbonden tijdens het overleg hebben aangedrongen op actie. Daarbij werd beloofd dat er tegen 30 juni 2026 duidelijkheid zal worden gegeven over de toekomst van het dossier.
Voor ons is verder uitstel echter onaanvaardbaar. Een samenleving toont haar waarden niet door hoe ze omgaat met mensen die haar electoraal iets opleveren maar door hoe ze werknemers beschermt die kwetsbaar staan.
"Onze gemeentearbeiders zorgen dagelijks voor onze gemeente. Zij verdienen dan ook degelijke en moderne werkomstandigheden en dat is vandaag niet het geval. Wij verwachten geen verdere studies maar concrete beslissingen en een duidelijke timing voor de realisatie van de loods".
Het gemeentebestuur kan zich geen verdere vertraging meer veroorloven. Indien er na de zomer nog steeds geen duidelijkheid is, dreigt de sociale onrust verder toe te nemen. Tijd om woorden om te zetten in daden. Daarom vragen wij dit dossier prioritair te behandelen en eindelijk werk te maken van die nieuwe loods voor de mensen die elke dag voor onze gemeente klaarstaan en beter verdienen.
Tijdens de gemeenteraad van 21 mei werd de aanbesteding goedgekeurd voor de opmaak van een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) voor Tielt, Sint-Joris-Winge en Kraasbeek. Volgens Wij Tielt-Winge dreigt dit plan echter te leiden tot een sterke inperking van de bouwmogelijkheden in onze gemeente.
De meerderheid werd erop gewezen dat men spreekt over "kernverdichting", terwijl het voorgestelde beleid in werkelijkheid neerkomt op kernverdunning. De huidige meerderheid wil koste wat kost vasthouden aan het dorp van vroeger, terwijl wij vinden dat Tielt-Winge mee moet evolueren met zijn tijd.
Wij Tielt-Winge blijft pleiten voor een eerlijk en toekomstgericht woonbeleid, waarbij appartementsbouw mogelijk blijft op plaatsen waar dat stedenbouwkundig verantwoord is. Zo kan onze gemeente blijven inspelen op de groeiende woningnood en worden eigenaars gelijk behandeld.
Schepen van Ruimtelijke Ordening Manuella Vervoort bevestigde dat het bestuur de appartementsbouw wil afremmen om het landelijke karakter van de gemeente te behouden. Voor ons is duidelijk dat dit beleid een rem zet op de verdere ontwikkeling van onze gemeente.
Binnenkort volgt de publieke voorstelling van de startnota. Dan zal duidelijk worden hoe sterk de bouwmogelijkheden in Tielt en Sint-Joris-Winge dreigen te worden beperkt.
De invoering van gemeentelijke administratieve sancties (GAS) voor kleine verkeersovertredingen in Tielt-Winge blijft een dossier vol vertragingen, procedurefouten en juridische onzekerheid.
Na een eerste uitstel wegens de vakantie van de burgemeester werd de nieuwe regeling in het voorjaar 2025, na stevige discussies in de gemeenteraad, toch doorgedrukt door de meerderheid.
Na de zomer bleek echter dat het dossier onvoldoende juridisch was uitgewerkt en in de praktijk niet uitvoerbaar was. De beslissing moest daarom beschouwd worden als een loutere "princiepsbeslissing". Rond de jaarwisseling vroeg Wij Tielt-Winge om deze beslissing opnieuw in te trekken om redenen van rechtszekerheid, maar de meerderheid wees dat voorstel af. Opmerkelijk genoeg bracht diezelfde meerderheid een maand later zelf een nieuw agendapunt op de gemeenteraad om alsnog recht te zetten wat er fout liep.
Toen werd aangekondigd dat de regeling op 1 april 2026 in werking zou treden. Gemeente- en politieraadslid Rudi Beeken stelde toen al de logische vraag of dat wel mogelijk was, aangezien de noodzakelijke goedkeuring door de politieraad pas voorzien was op 20 mei 2026, dus ruim na de geplande startdatum.
De meerderheid sloeg die waarschuwing in de wind. De datum van 1 april bleef behouden en de politieraad werd niet vervroegd samengeroepen.
Dat het dossier opnieuw zou vastlopen, lag dan ook voor de hand.
Tijdens de politieraad van woensdag 20 mei jongstleden, waarop het dossier eindelijk behandeld werd, stelde hetzelfde raadslid de vraag wanneer de regeling nu effectief zou ingaan. Opvallend genoeg was de oorspronkelijke datum intussen stilletjes uit het ontwerpbesluit verdwenen. De burgemeester van Tielt-Winge, bevoegd voor het dossier binnen de politiezone, gaf daarop geen duidelijk antwoord.
Uiteindelijk stelde het politiecollege voor om de regeling dan maar op 1 juni 2026 te laten ingaan, omdat een retroactieve invoering juridisch niet wenselijk was. Dat voorstel werd goedgekeurd, maar niet zonder tegenstemmen van Wij Tielt-Winge.
Waarom stemden wij tegen? Omdat ook daarvoor eerst nog een aangepaste gemeenteraadsbeslissing in Tielt-Winge nodig is voor 1 juni 2026. Dat had perfect gekund indien de burgemeester het dossier bij hoogdringendheid had toegevoegd aan de gemeenteraad van de volgende dag. Dat gebeurde echter niet.
De kans is dan ook reëel dat ook de datum van 1 juni 2026 opnieuw niet gehaald wordt. Ondertussen blijft de politie wel boetes uitschrijven, terwijl de rechtsgrond daarvan op zijn minst onzeker genoemd kan worden.
Wij Tielt-Winge stelde op de vorige gemeenteraad een mondelinge vraag omtrent de bezorgdheden van de provincie over de haalbaarheid van de huidige plannen van de meerderheid voor De Maere. Vooral de water- en overstromingsproblematiek vormt daarbij een groot struikelblok.
De meerderheid wil op de site van De Maere een nieuw cultureel centrum bouwen van ongeveer 3000m². Volgens de provinciale dienst Waterlopen ligt de voorziene locatie echter in overstromingsgevoelig gebied. Het bestaande voetbalveld bevindt zich bovendien in een natuurlijke depressie waar hemelwater samenkomt, zo stelt de provincie.
Men stelt daarom letterlijk dat de huidige inplanting "niet wenselijk" is en dat een alternatieve locatie op de site zich opdringt. Minstens moet volgens de provincie onderzocht en gemotiveerd worden waarom een andere inplanting niet mogelijk zou zijn?
Meer nog; in het verslag worden opmerkelijke scenario's besproken zoals een gebouw op palen, een overstroombare parkeerlaag onder het gebouw en bijkomende compensatiezones voor wateropvang. De vraag stelt zich dan ook terecht: willen we in Sint-Joris-Winge echt een cultureel centrum bouwen dat bij zware regenval dreigt te veranderen in een waterburcht?
Wat ons bijzonder zorgen baart, is dat de recreatieve invulling van de site steeds meer naar de achtergrond verdwijnt. De provincie wijst erop dat de plannen vooral focussen op een cultureel centrum, terwijl de bestaande sport- en recreatiefuncties onder druk komen te staan.
Vandaag biedt De Maere ruimte aan sportvelden, verenigingen, kinderopvang en de academie. Het is een plek voor jong en oud. Maar als de huidige plannen worden doorgezet, dreigt een groot deel van deze recreatie in Sint-Joris-Winge te verdwijnen.
De meerderheid lijkt vooral bezig met een prestigieus nieuwbouwproject, zonder een duidelijk antwoord op de vraag wat er nadien met de bestaande infrastructuur zal gebeuren. Een probleem voor de volgenden? Wat met de sportterreinen? Welke garanties krijgen verenigingen en gebruikers? Op al die vragen blijft het voorlopig opvallend stil.
Wij Tielt-Winge is niet tegen investeringen in cultuur, verenigingen of gemeenschapsvoorzieningen. Maar publieke middelen moeten verstandig en realistisch worden ingezet.
Het provinciaal verslag toont aan dat de huidige plannen van de meerderheid verre van uitgewerkt zijn. Er zijn ernstige vragen over de locatie, de waterproblematiek en de impact op de recreatie. Wij vragen transparantie over de totale kostprijs van dit project, welke recreatieve functies blijven en welke verdwijnen, welke alternatieven ernstig onderzocht werden en hoe men de overstromingsproblematiek zal oplossen zonder de omgeving verder te belasten?
De inwoners van Sint-Joris-Winge verdienen geen prestigeprojecten zonder degelijk draagvlak. Zij verdienen een doordachte toekomstvisie waarin cultuur, recreatie, leefbaarheid en gezond verstand centraal staan.
Wij blijven dit dossier alvast opvolgen.
Vandaag werden in Meensel-Kiezegem opnieuw 22 struikelstenen onthuld ter nagedachtenis van slachtoffers van de razzia's van 1 en 11 augustus 1944.
De eerste struikelsteen in Meensel-Kiezegem werd reeds in 2024 onthuld voor oud- burgemeester Remigius Morren, op initiatief van toenmalig burgemeester Rudi Beeken en in aanwezigheid van de Duitse kunstenaar Gunther Demnig, de bedenker van het internationale struikelstenenproject.
Struikelstenen of Stolpersteine, zijn kleine gedenkstenen die in het voetpad worden geplaatst voor de laatste vrijwillige woonplaats van slachtoffers van het naziregime. Op de messing plaat staat telkens de naam, geboortedatum en het lot van de betrokken persoon vermeld. De naam "struikelsteen" verwijst niet naar letterlijk struikelen maar naar het figuurlijk stilstaan bij het verleden: mensen "struikelen" met hun hoofd en hart over het verhaal achter de naam en worden zo herinnerd aan de slachtoffers van vervolging, deportatie en oorlog.
Het project werd opgestart door de Duitse kunstenaar Gunther Demnig, die sinds de jaren 90 in heel Europa duizenden struikelstenen plaatste. Zijn kunstproject groeide uit tot het grootste gedecentraliseerde herdenkingsmonument ter wereld. Elke steen maakt een persoonlijk verhaal opnieuw zichtbaar in het straatbeeld en houdt de herinnering levend voor toekomstige generaties.
Ook in Meensel-Kiezegem werd dit engagement mogelijk gemaakt dankzij het gemeentelijk reglement dat de plaatsing van struikelstenen toelaat. Dat reglement kwam er op initiatief van Wij Tielt-Winge, vanuit de overtuiging dat lokale geschiedenis en menselijke verhalen een blijvende plaats verdienen in onze gemeente.
Namens Wij Tielt-Winge waren vandaag aanwezig: Marianne De Mol, Agnes Van de Gaer, Nancy Meerkens, Rudi Beeken en Marcel Vande Gaer.
De struikelstenen herinneren ons eraan hoe belangrijk het blijft om stil te staan bij vrijheid, menselijkheid en verdraagzaamheid. Want wie de geschiedenis levend houdt, helpt mee voorkomen dat zulke tragedies ooit worden vergeten.
Tijdens de gemeenteraad van juni 2025 besliste het huidige gemeentebestuur om de inzameling van textielcontainers over te dragen aan EcoWerf. Die keuze werd toen voorgesteld als een maatschappelijk verantwoorde oplossing die het lokaal bestuur zou ontlasten in de context van de crisis in de textielsector.
In de praktijk stellen wij echter vast dat deze beslissing niet de beloofde verbetering heeft gebracht. Integendeel: sinds de overstap zijn er steeds vaker problemen met de ophaling van textiel.
Waar de samenwerking met Belcotex in het verleden vlot verliep en containers regelmatig werden geledigd, zien we vandaag een ander beeld. Textielcontainers blijven vaker vol staan en op verschillende locaties worden zakken naast de containers achtergelaten zonder tijdige ophaling.
Dit zorgt voor een verstoord straatbeeld en toenemende frustratie bij inwoners die hun textiel correct willen aanbieden.
De beslissing om met EcoWerf in zee te gaan werd genomen met de belofte dat het lokaal bestuur volledig zou worden ontlast en dat een sociale en duurzame werking verzekerd zou zijn. In de praktijk blijkt echter dat de frequentie van lediging niet altijd afgestemd is op de realiteit op het terrein.
Wanneer containers vol zitten, worden extra zakken ernaast geplaatst. Die blijven vervolgens vaak te lang liggen, wat aanleiding geeft tot overlast, zwerfvuil en een onaantrekkelijke omgeving rond de inzamelpunten.
Dit kan ook extra sluikstort aantrekken. "Een verzorgde inzamelplaats nodigt uit tot correct gedrag. Maar wanneer mensen dagenlang een hoop zakken zien liggen, daalt de drempel om er nog meer afval achter te laten."
Onder de vorige samenwerking met Belcotex waren deze problemen in veel mindere mate aanwezig. Ondanks de moeilijke situatie in de textielsector werd de inzameling toen beter opgevolgd en bleven de inzamelpunten properder en beter beheerd.
Wij stellen vast dat de huidige aanpak in de praktijk minder performant is dan het systeem dat ervoor bestond.
Wij vragen daarom een ernstige evaluatie van de huidige samenwerking met EcoWerf. Een goed afvalbeleid moet niet alleen maatschappelijk verantwoord zijn op papier maar ook werken in de praktijk.
Inwoners verwachten een propere en goed beheerde openbare ruimte. Als containers structureel te laat worden geledigd en textiel blijft rondslingeren, dan moet het beleid worden bijgestuurd.
De berichtgeving in de Tielt-Wingse over mijn klacht tegen burgemeester Katrien Houtmeyers bevestigt helaas precies de bezorgdheden die aan de basis lagen van mijn dossier.
Wie mijn klacht en bijkomend verzoek tot heroverweging zou lezen, merkt onmiddellijk dat mijn klacht nooit draaide rond het "verbieden" van een Facebookpagina of rond "frustratie" omdat de oppositie te weinig ruimte krijgt, zoals het artikel laat uitschijnen. Mijn vraag was veel fundamenteler: namelijk of communicatiekanalen die in de praktijk functioneren als verlengstuk van bestuurscommunicatie nog beantwoorden aan de principes van neutraliteit, evenwicht en behoorlijk bestuur.
In mijn heroverwegingsverzoek stelde ik vijf concrete punten aan de orde:
Op geen enkel moment wordt in het artikel inhoudelijk ingegaan op deze argumenten. Integendeel: het artikel herhaalt bijna letterlijk dezelfde redenering als de afgewezen beslissing, zonder kritische toetsing en zonder wederwoord op de kern van mijn bezwaren.
Dat is precies het probleem dat ik heb aangekaart.
Het artikel probeert de discussie bovendien te reduceren tot een persoonlijke strijd of een "stroom van klachten", terwijl het in werkelijkheid gaat over fundamentele vragen rond bestuurscultuur, neutraliteit en democratisch evenwicht. Het ridiculiseren van klachten door termen als "klachtendiarree" over te nemen zonder enige nuance of kritische context toont net aan hoe een medium kan gebruikt worden om politieke framing te versterken in plaats van objectief te informeren.
Ook inhoudelijk houdt het artikel geen steek.
Dat iets juridisch geen officieel gemeentekanaal is, betekent niet automatisch dat het geen politieke of bestuurlijke invloed heeft. Mijn klacht ging net over het feitelijke gebruik en de impact van die communicatiekanalen. Dat onderscheid wordt in het artikel volledig genegeerd.
Daarnaast wordt gesteld dat de Facebookpagina uitgaat van het college van burgemeester en schepenen "en niet van de gemeente". Dat is een bijzonder vreemde redenering, aangezien het college net het uitvoerend bestuursorgaan van de gemeente is. Voor inwoners maakt dat onderscheid in de praktijk nauwelijks verschil wanneer communicatie gebeurt vanuit bestuurders die handelen in hun publieke functie.
Ook de verwijzing naar de "autonomie van de hoofdredacteur" beantwoordt mijn bezwaar niet. Mijn punt was niet of een hoofdredacteur formeel onafhankelijk is, maar wel of er in de praktijk sprake is van systematische positieve framing van het bestuur en negatieve profilering van oppositie zonder evenwicht of wederwoord. Dat inhoudelijke aspect blijft opnieuw volledig onbeantwoord.
Wat vooral opvalt, is dat het artikel nergens de essentie van mijn heroverwegingsverzoek bespreekt maar zich voornamelijk richt op het creëren van een beeld van een oppositie die "weer verloren heeft". Daarmee bewijst het artikel ironisch genoeg opnieuw waarom onafhankelijke en evenwichtige communicatie zo belangrijk is binnen een lokale democratie.
Wat in de berichtgeving bovendien ook niet wordt vermeld, is dat er ná mijn klacht die op 21 februari 2026 verstuurd werd, expliciet nieuwe communicatieafspraken werden ingevoerd binnen het gemeentebestuur. In zijn brief verwijst de gouverneur zelf naar een afsprakennota van maart 2026 waarin plots formeel wordt vastgelegd dat de betrokken Facebookpagina een "partijpolitiek communicatiemiddel" is en geen officiële spreekbuis van het lokaal bestuur. Ook wordt daarin opgenomen dat communicatie pas mag gebeuren nadat beslissingen officieel zijn goedgekeurd en dat de bevoegde diensten in de eerste plaats met de burger moeten communiceren.
Dat zulke verduidelijkingen en afspraken pas na mijn klacht formeel moesten worden vastgelegd, toont net aan dat de problematiek reëel was en dat er blijkbaar nood was aan bijkomende afbakening tussen bestuurscommunicatie en partijpolitieke communicatie.
Als voorzitter van Wij Tielt-Winge sta ik bovendien volledig achter onze gemeenteraadsleden, die hun mandaat ernstig opnemen en op een constructieve manier kritische vragen blijven stellen in het belang van onze inwoners. Democratische controle is geen aanval maar een essentieel onderdeel van behoorlijk bestuur.
Net daarom betreur ik het dat men voortdurend spreekt over "transparantie", terwijl fundamentele vragen over communicatie, neutraliteit en de verhouding tussen bestuur en mediakanalen systematisch worden weggewuifd of geridiculiseerd in plaats van inhoudelijk beantwoord. Echte transparantie betekent niet alleen communiceren maar ook openstaan voor kritische toetsing en een eerlijk debat.
De jaarlijkse bloemenhulde in Neuengamme voor onze oorlogsslachtoffers, die jarenlang met zorg en respect werd georganiseerd, is dit jaar vervangen door een aanpak die getuigt van een schrijnend gebrek aan inzicht en betrokkenheid.
Al meer dan 25 jaar worden tijdens de herdenkingsplechtigheden in Neuengamme bloemen neergelegd voor de tientallen inwoners uit Meensel-Kiezegem die tijdens de Tweede Wereldoorlog om het leven kwamen. In totaal werden 71 van onze dorpsgenoten gedeporteerd naar dit concentratiekamp. Net Neuengamme is historisch onlosmakelijk verbonden met Meensel-Kiezegem. Die geschiedenis vraagt geen improvisatie maar eerbied en correct handelen.
Het gemeentebestuur besliste echter om de vertrouwde werkwijze – via de vriendenkring ter plaatse – los te laten. In plaats daarvan werd een bedrag van 150 euro overgemaakt aan de Duitse zustergemeente Cremlingen, met de vraag om bloemen te voorzien. Een beslissing die niet alleen ondoordacht is, maar ook pijnlijk duidelijk maakt dat men niet weet wat er ter plaatse gebeurt.
Neuengamme ligt namelijk op meer dan 200 kilometer van Cremlingen. De vergelijking dringt zich op: het is alsof men aan het gemeentebestuur van Aarlen geld zou overmaken om een bloemenkrans neer te gaan leggen in Tielt-Winge. Dat is niet alleen praktisch absurd, het is ook respectloos tegenover de slachtoffers en hun nabestaanden.
Het gevolg laat zich raden. Verwarring bij de Duitse partners en een aanpak die op geen enkele manier aansluit bij de realiteit van de herdenkingsplechtigheden.
Wat deze situatie nog schrijnender maakt, is de afwezigheid van de schepen bevoegd voor internationale samenwerking. Net bij één van de weinige momenten waarop onze gemeente zich internationaal moet tonen en haar historische verantwoordelijkheid moet opnemen, bleef hij afwezig. Dat getuigt van een gebrek aan prioriteitsbesef dat moeilijk te verdedigen valt.
Tegelijk willen wij benadrukken dat wij overal op de herdenkingsplaatsen hartelijk ontvangen werden, zo ook door burgemeester Detlef Kaatz van onze zustergemeente Cremlingen.
De huidige aanpak is geen detail of een administratieve fout. Dit is een diplomatieke blunder die aantoont dat er binnen het bestuur een fundamenteel gebrek is aan kennis, voorbereiding en betrokkenheid. Herdenkingen zoals deze zijn geen formaliteit. Ze zijn een morele plicht.
Wie daar lichtzinnig mee omspringt, toont niet alleen desinteresse, maar miskent ook de waarde van collectieve herinnering.
Tielt-Winge verdient beter. Onze geschiedenis verdient beter.
"Als voorzitter van Wij Tielt-Winge beschouw ik het als een fundamentele verantwoordelijkheid om de gebeurtenissen die onze gemeenschap hebben getekend, blijvend te herdenken. Niet alleen uit eerbied voor wie het leven liet maar ook om toekomstige generaties bewust te maken van de historische weg die heeft geleid tot de vrijheden die wij vandaag als vanzelfsprekend beschouwen. Het bezoek aan KZ Neuengamme heeft een diepe indruk op mij gemaakt."
Wanneer we de jaarrekeningen van 2024 en 2025 naast elkaar leggen, valt een duidelijke en zorgwekkende trendbreuk op. Waar 2024 nog werd gekenmerkt door financieel evenwicht en doordacht beheer, zien we in 2025 een heel ander beeld.
In 2024 was er sprake van een sterk financieel jaar met een budgettair overschot van meer dan 3,3 miljoen euro en een solide buffer. De investeringen bedroegen ongeveer 1,6 miljoen euro en werden bewust en gefaseerd uitgevoerd. Dat getuigde niet van stilstand maar van een doordachte en verantwoordelijke aanpak waarbij timing en haalbaarheid centraal stonden.
De kritiek dat er in dat jaar "geld werd opgepot", houdt dan ook geen stand. Er werd wel degelijk geïnvesteerd maar met oog voor financiële stabiliteit en lange termijn evenwicht.
In 2025 verandert dat beeld echter ingrijpend. Het jaar sluit af met een negatief budgettair resultaat van meer dan 600.000 euro, terwijl de investeringsbalans verslechtert tot een tekort van meer dan 4 miljoen euro. Dat wijst niet op een doordachte versnelling maar op een gebrek aan evenwicht en financiële beheersing.
Opvallend is dat dit resultaat toch als een vooruitgang wordt voorgesteld. Er wordt gesproken over overschotten, terwijl die in werkelijkheid grotendeels voortkomen uit uitgestelde investeringen. Tegelijk worden opnieuw aanzienlijke bedragen doorgeschoven naar volgende jaren. In essentie zou je kunnen zeggen dat de aanpak blijft bestaan uit dezelfde mechanismen maar ze wordt vandaag minder evenwichtig toegepast en leidt tot duidelijke slechtere resultaten.
Wie de documenten grondig analyseert, merkt bovendien dat grote delen van de toelichtingen overgenomen zijn van eerdere jaarrekeningen onder het bestuur dat zogezegd zo slecht was. Dat wijst niet op een fundamenteel vernieuwde aanpak maar eerder op een voortzetting van bestaande structuren zonder de bijhorende financiële resultaten.
De conclusie is dan ook helder: het verschil zit niet in een nieuw beleid maar in de uitkomst ervan. Waar 2024 nog stond voor evenwicht, voorzichtigheid en financiële duurzaamheid, zien we in 2025 een verschuiving naar een minder stabiele en minder consistente uitvoering.
Het probleem ligt daarmee niet in de principes die eerder werden gehanteerd maar in de manier waarop ze vandaag worden toegepast, met duidelijk zwakkere resultaten tot gevolg.
Vijf dagen voor de gemeenteraad van 19 februari voegt Wij Tielt-Winge twee belangrijke punten toe aan de agenda. Als oppositie nemen wij onze controlerende taak ernstig, zeker wanneer het gaat over rechtszekerheid en de kerntaken van het lokaal bestuur.
Herinnert u zich deze nog ?
Toen goed nieuws in de lokale en exclusieve meerderheidspropaganda op datum van 12 maart 2025 !
In deel 2 van deze aflevering komt het gebrekkige GAS reglement aan bod. Actueel kunnen boetes van beperkte snelheidsovertredingen ( tot 50 km/u in zone 30 en tot 70 km/u waar je 50 mag ) niet gevorderd worden en dit al sinds 1 juli 2025 ! De reden wordt door gemeente- en politieraadslid Gunther Clinckx besproken, want de oorzaak...
Schrijf je in op onze nieuwsbrief !
Blijf pertinent op de hoogte van onze nieuwtjes, scherpe analyses en alles wat je graag wil weten !
Tot gauw iedereen !