Actualiteiten onder de loepe

Volg de laatste nieuwtjes hieronder of je kan ook onze vlogs en magazine bekijken

Wij Tielt-Winge vraagt dringend duidelijkheid over nieuwe gemeentelijke loods

Tijdens de gemeenteraad van 21 mei jongstleden, heeft Wij Tielt-Winge opnieuw de gebrekkige huisvesting van de gemeentelijke arbeidersploegen aangekaart. De situatie op de site aan de Heuvelstraat wordt steeds moeilijker te verantwoorden. 

Om zich persoonlijk een beeld te vormen van de omstandigheden waarin de gemeentearbeiders vandaag moeten werken, vroeg Wij Tielt-Winge een rondleiding op de site aan. Die vond vandaag plaats. Voor Wij Tielt-Winge waren gemeenteraadsleden Rudi Beeken en Agnes Van de Gaer aanwezig.  Ben Simons en afdelingsvoorzitter Tamara Lamber waren ook van de partij. 

De vaststellingen bevestigen de bezorgdheden die eerder al tijdens de gemeenteraad werden geuit. Gemeentearbeiders moeten vandaag nog steeds werken vanuit een verouderde infrastructuur en beschikken over zeer beperkte sanitaire voorzieningen. Voor een gemeentebestuur dat zijn personeel naar waarde zegt te schatten, zijn dergelijke omstandigheden moeilijk te verdedigen. 

Uit syndicaal overleg blijkt bovendien dat de vakbonden acties overwegen vanwege de slechte en verouderde werkomstandigheden. De huidige infrastructuur voldoet niet langer aan de verwachtingen die men vandaag de dag mag stellen aan een moderne werkgever. 

Tijdens de rondleiding werd ook bevestigd hoe dringend de nood aan nieuwe huisvesting is. Zelfs de algemeen directeur gaf aan dat een oplossing hoogdringend nodig is. 

Volgens gemeenteraadslid Rudi Beeken sleept het dossier al veel te lang aan. 

"In de vorige legislatuur werd het naastliggende pand aangekocht en werd, onder impuls van toenmalig schepen Gunther Clinckx, een ontwerp uitgewerkt voor een nieuwe gemeentelijke loods. De gemeente beschikt ondertussen al meer dan een jaar over de nodige vergunningen maar toch is er op het terrein nog geen enkele vooruitgang zichtbaar".

De vergunningen voor de nieuwe loods werden afgeleverd in april 2025. Meer dan een jaar later blijft de uitvoering echter uit. Het ontbreekt hierbij helaas aan politieke daadkracht. 

"In plaats van eindelijk knopen door te hakken, wordt alles opnieuw in vraag gesteld. Men spreekt over het aanpassen van de plannen, het verlaten van de site of zelfs een mogelijke samenwerking met Bekkevoort. Terwijl de nood alleen maar groter is geworden". 

Daar komt nog eens bij dat door de verkoop van 't Jongensschool een bijkomende arbeidersploeg verhuisde naar de reeds overbelaste site. De druk op de bestaande infrastructuur is daardoor ook toegenomen.

Tijdens de gemeenteraad bevestigde schepen van Patrimonium Bart Willems dat de vakbonden tijdens het overleg hebben aangedrongen op actie. Daarbij werd beloofd dat er tegen 30 juni 2026 duidelijkheid zal worden gegeven over de toekomst van het dossier. 

Voor ons is verder uitstel echter onaanvaardbaar. Een samenleving toont haar waarden niet door hoe ze omgaat met mensen die haar electoraal iets opleveren maar door hoe ze werknemers beschermt die kwetsbaar staan. 

"Onze gemeentearbeiders zorgen dagelijks voor onze gemeente. Zij verdienen dan ook degelijke en moderne werkomstandigheden en dat is vandaag niet het geval. Wij verwachten geen verdere studies maar concrete beslissingen en een duidelijke timing voor de realisatie van de loods".

Het gemeentebestuur kan zich geen verdere vertraging meer veroorloven. Indien er na de zomer nog steeds geen duidelijkheid is, dreigt de sociale onrust verder toe te nemen. Tijd om woorden om te zetten in daden. Daarom vragen wij dit dossier prioritair te behandelen en eindelijk werk te maken van die nieuwe loods voor de mensen die elke dag voor onze gemeente klaarstaan en beter verdienen. 

Ruimtelijk uitvoeringsplan en appartementsbouw

Tijdens de gemeenteraad van 21 mei werd de aanbesteding goedgekeurd voor de opmaak van een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) voor Tielt, Sint-Joris-Winge en Kraasbeek. Volgens Wij Tielt-Winge dreigt dit plan echter te leiden tot een sterke inperking van de bouwmogelijkheden in onze gemeente.

De meerderheid werd erop gewezen dat men spreekt over "kernverdichting", terwijl het voorgestelde beleid in werkelijkheid neerkomt op kernverdunning. De huidige meerderheid wil koste wat kost vasthouden aan het dorp van vroeger, terwijl wij vinden dat Tielt-Winge mee moet evolueren met zijn tijd. 

Wij Tielt-Winge blijft pleiten voor een eerlijk en toekomstgericht woonbeleid, waarbij appartementsbouw mogelijk blijft op plaatsen waar dat stedenbouwkundig verantwoord is. Zo kan onze gemeente blijven inspelen op de groeiende woningnood en worden eigenaars gelijk behandeld.

Schepen van Ruimtelijke Ordening Manuella Vervoort bevestigde dat het bestuur de appartementsbouw wil afremmen om het landelijke karakter van de gemeente te behouden. Voor ons is duidelijk dat dit beleid een rem zet op de verdere ontwikkeling van onze gemeente.

Binnenkort volgt de publieke voorstelling van de startnota. Dan zal duidelijk worden hoe sterk de bouwmogelijkheden in Tielt en Sint-Joris-Winge dreigen te worden beperkt. 

Opstart GAS-boetes voor kleine verkeersovertredingen blijft aanslepen in Tielt-Winge

De invoering van gemeentelijke administratieve sancties (GAS) voor kleine verkeersovertredingen in Tielt-Winge blijft een dossier vol vertragingen, procedurefouten en juridische onzekerheid. 

Na een eerste uitstel wegens de vakantie van de burgemeester werd de nieuwe regeling in het voorjaar 2025, na stevige discussies in de gemeenteraad, toch doorgedrukt door de meerderheid. 

Na de zomer bleek echter dat het dossier onvoldoende juridisch was uitgewerkt en in de praktijk niet uitvoerbaar was. De beslissing moest daarom beschouwd worden als een loutere "princiepsbeslissing". Rond de jaarwisseling vroeg Wij Tielt-Winge om deze beslissing opnieuw in te trekken om redenen van rechtszekerheid, maar de meerderheid wees dat voorstel af. Opmerkelijk genoeg bracht diezelfde meerderheid een maand later zelf een nieuw agendapunt op de gemeenteraad om alsnog recht te zetten wat er fout liep. 

Toen werd aangekondigd dat de regeling op 1 april 2026 in werking zou treden. Gemeente- en politieraadslid Rudi Beeken stelde toen al de logische vraag of dat wel mogelijk was, aangezien de noodzakelijke goedkeuring door de politieraad pas voorzien was op 20 mei 2026, dus ruim na de geplande startdatum.

De meerderheid sloeg die waarschuwing in de wind. De datum van 1 april bleef behouden en de politieraad werd niet vervroegd samengeroepen. 

Dat het dossier opnieuw zou vastlopen, lag dan ook voor de hand. 

Tijdens de politieraad van woensdag 20 mei jongstleden, waarop het dossier eindelijk behandeld werd, stelde hetzelfde raadslid de vraag wanneer de regeling nu effectief zou ingaan. Opvallend genoeg was de oorspronkelijke datum intussen stilletjes uit het ontwerpbesluit verdwenen. De burgemeester van Tielt-Winge, bevoegd voor het dossier binnen de politiezone, gaf daarop geen duidelijk antwoord. 

Uiteindelijk stelde het politiecollege voor om de regeling dan maar op 1 juni 2026 te laten ingaan, omdat een retroactieve invoering juridisch niet wenselijk was. Dat voorstel werd goedgekeurd, maar niet zonder tegenstemmen van Wij Tielt-Winge. 

Waarom stemden wij tegen? Omdat ook daarvoor eerst nog een aangepaste gemeenteraadsbeslissing in Tielt-Winge nodig is voor 1 juni 2026. Dat had perfect gekund indien de burgemeester het dossier bij hoogdringendheid had toegevoegd aan de gemeenteraad van de volgende dag. Dat gebeurde echter niet. 

De kans is dan ook reëel dat ook de datum van 1 juni 2026 opnieuw niet gehaald wordt. Ondertussen blijft de politie wel boetes uitschrijven, terwijl de rechtsgrond daarvan op zijn minst onzeker genoemd kan worden. 

Wordt De Maere een waterburcht?

Wij Tielt-Winge stelde op de vorige gemeenteraad een mondelinge vraag omtrent de bezorgdheden van de provincie over de haalbaarheid van de huidige plannen van de meerderheid voor De Maere. Vooral de water- en overstromingsproblematiek vormt daarbij een groot struikelblok.

Bouwen in overstromingsgevoelig gebied

De meerderheid wil op de site van De Maere een nieuw cultureel centrum bouwen van ongeveer 3000m². Volgens de provinciale dienst Waterlopen ligt de voorziene locatie echter in overstromingsgevoelig gebied. Het bestaande voetbalveld bevindt zich bovendien in een natuurlijke depressie waar hemelwater samenkomt, zo stelt de provincie. 

Men stelt daarom letterlijk dat de huidige inplanting "niet wenselijk" is en dat een alternatieve locatie op de site zich opdringt. Minstens moet volgens de provincie onderzocht en gemotiveerd worden waarom een andere inplanting niet mogelijk zou zijn? 

Meer nog; in het verslag worden opmerkelijke scenario's besproken zoals een gebouw op palen, een overstroombare parkeerlaag onder het gebouw en bijkomende compensatiezones voor wateropvang. De vraag stelt zich dan ook terecht: willen we in Sint-Joris-Winge echt een cultureel centrum bouwen dat bij zware regenval dreigt te veranderen in een waterburcht?

Recreatie dreigt te verdwijnen

Wat ons bijzonder zorgen baart, is dat de recreatieve invulling van de site steeds meer naar de achtergrond verdwijnt. De provincie wijst erop dat de plannen vooral focussen op een cultureel centrum, terwijl de bestaande sport- en recreatiefuncties onder druk komen te staan. 

Vandaag biedt De Maere ruimte aan sportvelden, verenigingen, kinderopvang en de academie. Het is een plek voor jong en oud. Maar als de huidige plannen worden doorgezet, dreigt een groot deel van deze recreatie in Sint-Joris-Winge te verdwijnen. 

De meerderheid lijkt vooral bezig met een prestigieus nieuwbouwproject, zonder een duidelijk antwoord op de vraag wat er nadien met de bestaande infrastructuur zal gebeuren. Een probleem voor de volgenden?  Wat met de sportterreinen? Welke garanties krijgen verenigingen en gebruikers? Op al die vragen blijft het voorlopig opvallend stil. 

Eerst duidelijkheid, dan prestigeprojecten

Wij Tielt-Winge is niet tegen investeringen in cultuur, verenigingen of gemeenschapsvoorzieningen. Maar publieke middelen moeten verstandig en realistisch worden ingezet. 

Het provinciaal verslag toont aan dat de huidige plannen van de meerderheid verre van uitgewerkt zijn. Er zijn ernstige vragen over de locatie, de waterproblematiek en de impact op de recreatie. Wij vragen transparantie over de totale kostprijs van dit project, welke recreatieve functies blijven en welke verdwijnen, welke alternatieven ernstig onderzocht werden en hoe men de overstromingsproblematiek zal oplossen zonder de omgeving verder te belasten? 

De inwoners van Sint-Joris-Winge verdienen geen prestigeprojecten zonder degelijk draagvlak. Zij verdienen een doordachte toekomstvisie waarin cultuur, recreatie, leefbaarheid en gezond verstand centraal staan. 

Wij blijven dit dossier alvast opvolgen.

Opnieuw 22 struikelstenen onthuld in Meensel-Kiezegem

Vandaag werden in Meensel-Kiezegem opnieuw 22 struikelstenen onthuld ter nagedachtenis van slachtoffers van de razzia's van 1 en 11 augustus 1944.

De eerste struikelsteen in Meensel-Kiezegem werd reeds in 2024 onthuld voor oud- burgemeester Remigius Morren, op initiatief van toenmalig burgemeester Rudi Beeken en in aanwezigheid van de Duitse kunstenaar Gunther Demnig, de bedenker van het internationale struikelstenenproject.

Struikelstenen of Stolpersteine,  zijn kleine gedenkstenen die in het voetpad worden geplaatst voor de laatste vrijwillige woonplaats van slachtoffers van het naziregime. Op de messing plaat staat telkens de naam, geboortedatum en het lot van de betrokken persoon vermeld. De naam "struikelsteen" verwijst niet naar letterlijk struikelen maar naar het figuurlijk stilstaan bij het verleden: mensen "struikelen" met hun hoofd en hart over het verhaal achter de naam en worden zo herinnerd aan de slachtoffers van vervolging, deportatie en oorlog.

Het project werd opgestart door de Duitse kunstenaar Gunther Demnig, die sinds de jaren 90 in heel Europa duizenden struikelstenen plaatste. Zijn kunstproject groeide uit tot het grootste gedecentraliseerde herdenkingsmonument ter wereld. Elke steen maakt een persoonlijk verhaal opnieuw zichtbaar in het straatbeeld en houdt de herinnering levend voor toekomstige generaties.

Ook in Meensel-Kiezegem werd dit engagement mogelijk gemaakt dankzij het gemeentelijk reglement dat de plaatsing van struikelstenen toelaat. Dat reglement kwam er op initiatief van Wij Tielt-Winge, vanuit de overtuiging dat lokale geschiedenis en menselijke verhalen een blijvende plaats verdienen in onze gemeente.

Namens Wij Tielt-Winge waren vandaag aanwezig: Marianne De Mol, Agnes Van de Gaer, Nancy Meerkens, Rudi Beeken en Marcel Vande Gaer.

De struikelstenen herinneren ons eraan hoe belangrijk het blijft om stil te staan bij vrijheid, menselijkheid en verdraagzaamheid. Want wie de geschiedenis levend houdt, helpt mee voorkomen dat zulke tragedies ooit worden vergeten.

Textielinzameling in Tielt-Winge: vroeger werkte het beter

Tijdens de gemeenteraad van juni 2025 besliste het huidige gemeentebestuur om de inzameling van textielcontainers over te dragen aan EcoWerf. Die keuze werd toen voorgesteld als een maatschappelijk verantwoorde oplossing die het lokaal bestuur zou ontlasten in de context van de crisis in de textielsector.

In de praktijk stellen wij echter vast dat deze beslissing niet de beloofde verbetering heeft gebracht. Integendeel: sinds de overstap zijn er steeds vaker problemen met de ophaling van textiel.

Zichtbare achteruitgang op het terrein

Waar de samenwerking met Belcotex  in het verleden vlot verliep en containers regelmatig werden geledigd, zien we vandaag een ander beeld. Textielcontainers blijven vaker vol staan en op verschillende locaties worden zakken naast de containers achtergelaten zonder tijdige ophaling.

Dit zorgt voor een verstoord straatbeeld en toenemende frustratie bij inwoners die hun textiel correct willen aanbieden.

Een systeem dat niet meer werkt zoals beloofd

De beslissing om met EcoWerf in zee te gaan werd genomen met de belofte dat het lokaal bestuur volledig zou worden ontlast en dat een sociale en duurzame werking verzekerd zou zijn. In de praktijk blijkt echter dat de frequentie van lediging niet altijd afgestemd is op de realiteit op het terrein.

Wanneer containers vol zitten, worden extra zakken ernaast geplaatst. Die blijven vervolgens vaak te lang liggen, wat aanleiding geeft tot overlast, zwerfvuil en een onaantrekkelijke omgeving rond de inzamelpunten.

Dit kan ook extra sluikstort aantrekken. "Een verzorgde inzamelplaats nodigt uit tot correct gedrag. Maar wanneer mensen dagenlang een hoop zakken zien liggen, daalt de drempel om er nog meer afval achter te laten."

Terugblik op de vroegere werking

Onder de vorige samenwerking met Belcotex waren deze problemen in veel mindere mate aanwezig. Ondanks de moeilijke situatie in de textielsector werd de inzameling toen beter opgevolgd en bleven de inzamelpunten properder en beter beheerd.

Wij stellen vast dat de huidige aanpak in de praktijk minder performant is dan het systeem dat ervoor bestond.

Nood aan evaluatie en bijsturing

Wij vragen daarom een ernstige evaluatie van de huidige samenwerking met EcoWerf. Een goed afvalbeleid moet niet alleen maatschappelijk verantwoord zijn op papier maar ook werken in de praktijk.

Inwoners verwachten een propere en goed beheerde openbare ruimte. Als containers structureel te laat worden geledigd en textiel blijft rondslingeren, dan moet het beleid worden bijgestuurd.

Waarom het artikel in de Tielt-Wingse de kern van de zaak mist

De berichtgeving in de Tielt-Wingse over mijn klacht tegen burgemeester Katrien Houtmeyers bevestigt helaas precies de bezorgdheden die aan de basis lagen van mijn dossier.

Wie mijn klacht en bijkomend verzoek tot heroverweging zou lezen, merkt onmiddellijk dat mijn klacht nooit draaide rond het "verbieden" van een Facebookpagina of rond "frustratie" omdat de oppositie te weinig ruimte krijgt, zoals het artikel laat uitschijnen. Mijn vraag was veel fundamenteler: namelijk of communicatiekanalen die in de praktijk functioneren als verlengstuk van bestuurscommunicatie nog beantwoorden aan de principes van neutraliteit, evenwicht en behoorlijk bestuur.

In mijn heroverwegingsverzoek stelde ik vijf concrete punten aan de orde:

• dat de gouverneur zich hoofdzakelijk beperkte tot een formele beoordeling;
• dat de inhoud van de aangeleverde bewijsstukken niet werd onderzocht;
• dat het aspect van mogelijke belangenvermenging niet inhoudelijk werd getoetst;
• dat vooral werd gesteund op verklaringen van het bestuur zelf;
• en dat men zich baseerde op latere interne afspraken om een bestaande situatie te beoordelen.

Op geen enkel moment wordt in het artikel inhoudelijk ingegaan op deze argumenten. Integendeel: het artikel herhaalt bijna letterlijk dezelfde redenering als de afgewezen beslissing, zonder kritische toetsing en zonder wederwoord op de kern van mijn bezwaren.

Dat is precies het probleem dat ik heb aangekaart.

Het artikel probeert de discussie bovendien te reduceren tot een persoonlijke strijd of een "stroom van klachten", terwijl het in werkelijkheid gaat over fundamentele vragen rond bestuurscultuur, neutraliteit en democratisch evenwicht. Het ridiculiseren van klachten door termen als "klachtendiarree" over te nemen zonder enige nuance of kritische context toont net aan hoe een medium kan gebruikt worden om politieke framing te versterken in plaats van objectief te informeren.

Ook inhoudelijk houdt het artikel geen steek.

Dat iets juridisch geen officieel gemeentekanaal is, betekent niet automatisch dat het geen politieke of bestuurlijke invloed heeft. Mijn klacht ging net over het feitelijke gebruik en de impact van die communicatiekanalen. Dat onderscheid wordt in het artikel volledig genegeerd.

Daarnaast wordt gesteld dat de Facebookpagina uitgaat van het college van burgemeester en schepenen "en niet van de gemeente". Dat is een bijzonder vreemde redenering, aangezien het college net het uitvoerend bestuursorgaan van de gemeente is. Voor inwoners maakt dat onderscheid in de praktijk nauwelijks verschil wanneer communicatie gebeurt vanuit bestuurders die handelen in hun publieke functie.

Ook de verwijzing naar de "autonomie van de hoofdredacteur" beantwoordt mijn bezwaar niet. Mijn punt was niet of een hoofdredacteur formeel onafhankelijk is, maar wel of er in de praktijk sprake is van systematische positieve framing van het bestuur en negatieve profilering van oppositie zonder evenwicht of wederwoord. Dat inhoudelijke aspect blijft opnieuw volledig onbeantwoord.

Wat vooral opvalt, is dat het artikel nergens de essentie van mijn heroverwegingsverzoek bespreekt maar zich voornamelijk richt op het creëren van een beeld van een oppositie die "weer verloren heeft". Daarmee bewijst het artikel ironisch genoeg opnieuw waarom onafhankelijke en evenwichtige communicatie zo belangrijk is binnen een lokale democratie. 

Wat in de berichtgeving bovendien ook niet wordt vermeld, is dat er ná mijn klacht die op 21 februari 2026 verstuurd werd, expliciet nieuwe communicatieafspraken werden ingevoerd binnen het gemeentebestuur. In zijn brief verwijst de gouverneur zelf naar een afsprakennota van maart 2026 waarin plots formeel wordt vastgelegd dat de betrokken Facebookpagina een "partijpolitiek communicatiemiddel" is en geen officiële spreekbuis van het lokaal bestuur. Ook wordt daarin opgenomen dat communicatie pas mag gebeuren nadat beslissingen officieel zijn goedgekeurd en dat de bevoegde diensten in de eerste plaats met de burger moeten communiceren.

Dat zulke verduidelijkingen en afspraken pas na mijn klacht formeel moesten worden vastgelegd, toont net aan dat de problematiek reëel was en dat er blijkbaar nood was aan bijkomende afbakening tussen bestuurscommunicatie en partijpolitieke communicatie.

Als voorzitter van Wij Tielt-Winge sta ik bovendien volledig achter onze gemeenteraadsleden, die hun mandaat ernstig opnemen en op een constructieve manier kritische vragen blijven stellen in het belang van onze inwoners. Democratische controle is geen aanval maar een essentieel onderdeel van behoorlijk bestuur.

Net daarom betreur ik het dat men voortdurend spreekt over "transparantie", terwijl fundamentele vragen over communicatie, neutraliteit en de verhouding tussen bestuur en mediakanalen systematisch worden weggewuifd of geridiculiseerd in plaats van inhoudelijk beantwoord. Echte transparantie betekent niet alleen communiceren maar ook openstaan voor kritische toetsing en een eerlijk debat.

Herdenking verdient respect, geen amateurisme

De jaarlijkse bloemenhulde in Neuengamme voor onze oorlogsslachtoffers, die jarenlang met zorg en respect werd georganiseerd, is dit jaar vervangen door een aanpak die getuigt van een schrijnend gebrek aan inzicht en betrokkenheid. 

Al meer dan 25 jaar worden tijdens de herdenkingsplechtigheden in Neuengamme bloemen neergelegd voor de tientallen inwoners uit Meensel-Kiezegem die tijdens de Tweede Wereldoorlog om het leven kwamen. In totaal werden 71 van onze dorpsgenoten gedeporteerd naar dit concentratiekamp. Net Neuengamme is historisch onlosmakelijk verbonden met Meensel-Kiezegem. Die geschiedenis vraagt geen improvisatie maar eerbied en correct handelen.

Het gemeentebestuur besliste echter om de vertrouwde werkwijze – via de vriendenkring ter plaatse – los te laten. In plaats daarvan werd een bedrag van 150 euro overgemaakt aan de Duitse zustergemeente Cremlingen, met de vraag om bloemen te voorzien. Een beslissing die niet alleen ondoordacht is, maar ook pijnlijk duidelijk maakt dat men niet weet wat er ter plaatse gebeurt.

Neuengamme ligt namelijk op meer dan 200 kilometer van Cremlingen. De vergelijking dringt zich op: het is alsof men aan het gemeentebestuur van Aarlen geld zou overmaken om een bloemenkrans neer te gaan leggen in Tielt-Winge. Dat is niet alleen praktisch absurd, het is ook respectloos tegenover de slachtoffers en hun nabestaanden.

Het gevolg laat zich raden. Verwarring bij de Duitse partners en een aanpak die op geen enkele manier aansluit bij de realiteit van de herdenkingsplechtigheden.

Wat deze situatie nog schrijnender maakt, is de afwezigheid van de schepen bevoegd voor internationale samenwerking. Net bij één van de weinige momenten waarop onze gemeente zich internationaal moet tonen en haar historische verantwoordelijkheid moet opnemen, bleef hij afwezig. Dat getuigt van een gebrek aan prioriteitsbesef dat moeilijk te verdedigen valt.

Tegelijk willen wij benadrukken dat wij overal op de herdenkingsplaatsen hartelijk ontvangen werden, zo ook door burgemeester Detlef Kaatz van onze zustergemeente Cremlingen.

De huidige aanpak is geen detail of een administratieve fout. Dit is een diplomatieke blunder die aantoont dat er binnen het bestuur een fundamenteel gebrek is aan kennis, voorbereiding en betrokkenheid. Herdenkingen zoals deze zijn geen formaliteit. Ze zijn een morele plicht.

Wie daar lichtzinnig mee omspringt, toont niet alleen desinteresse, maar miskent ook de waarde van collectieve herinnering.

Tielt-Winge verdient beter. Onze geschiedenis verdient beter.

"Als voorzitter van Wij Tielt-Winge beschouw ik het als een fundamentele verantwoordelijkheid om de gebeurtenissen die onze gemeenschap hebben getekend, blijvend te herdenken. Niet alleen uit eerbied voor wie het leven liet maar ook om toekomstige generaties bewust te maken van de historische weg die heeft geleid tot de vrijheden die wij vandaag als vanzelfsprekend beschouwen. Het bezoek aan KZ Neuengamme heeft een diepe indruk op mij gemaakt."

Financiële evolutie 2024-2025: van evenwicht naar tekort

Wanneer we de jaarrekeningen van 2024 en 2025 naast elkaar leggen, valt een duidelijke en zorgwekkende trendbreuk op. Waar 2024 nog werd gekenmerkt door financieel evenwicht en doordacht beheer, zien we in 2025 een heel ander beeld.

In 2024 was er sprake van een sterk financieel jaar met een budgettair overschot van meer dan 3,3 miljoen euro en een solide buffer. De investeringen bedroegen ongeveer 1,6 miljoen euro en werden bewust en gefaseerd uitgevoerd. Dat getuigde niet van stilstand maar van een doordachte en verantwoordelijke aanpak waarbij timing en haalbaarheid centraal stonden. 

De kritiek dat er in dat jaar "geld werd opgepot", houdt dan ook geen stand. Er werd wel degelijk geïnvesteerd maar met oog voor financiële stabiliteit en lange termijn evenwicht. 

In 2025 verandert dat beeld echter ingrijpend. Het jaar sluit af met een negatief budgettair resultaat van meer dan 600.000 euro, terwijl de investeringsbalans verslechtert tot een tekort van meer dan 4 miljoen euro. Dat wijst niet op een doordachte versnelling maar op een gebrek aan evenwicht en financiële beheersing.

Opvallend is dat dit resultaat toch als een vooruitgang wordt voorgesteld. Er wordt gesproken over overschotten, terwijl die in werkelijkheid grotendeels voortkomen uit uitgestelde investeringen. Tegelijk worden opnieuw aanzienlijke bedragen doorgeschoven naar volgende jaren. In essentie zou je kunnen zeggen dat de aanpak blijft bestaan uit dezelfde mechanismen maar ze wordt vandaag minder evenwichtig toegepast en leidt tot duidelijke slechtere resultaten.

Wie de documenten grondig analyseert, merkt bovendien dat grote delen van de toelichtingen overgenomen zijn van eerdere jaarrekeningen onder het bestuur dat zogezegd zo slecht was. Dat wijst niet op een fundamenteel vernieuwde aanpak maar eerder op een voortzetting van bestaande structuren zonder de bijhorende financiële resultaten. 

De conclusie is dan ook helder: het verschil zit niet in een nieuw beleid maar in de uitkomst ervan. Waar 2024 nog stond voor evenwicht, voorzichtigheid en financiële duurzaamheid, zien we in 2025 een verschuiving naar een minder stabiele en minder consistente uitvoering. 

Het probleem ligt daarmee niet in de principes die eerder werden gehanteerd maar in de manier waarop ze vandaag worden toegepast, met duidelijk zwakkere resultaten tot gevolg.